Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/13585 K.2012/15428

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın; ...'a ait kredi kartını onun rızasıyla kullanarak kendisinin ve arkadaşı olan diğer minibüs şoförlerinin araçlarına benzin aldığı, arkadaşlarından topladığı parayı da ...'a verdiği, ayrıca değişik zamanlarda benzin istasyonundan alışveriş yapılmadığı halde kredi kartıyla alışveriş yapılmış gibi göstererek elden nakit para aldığını beyan ettiği ve dosyada olay günü benzin istasyonundan alışveriş yapıldığına dair belgelerin bulunduğu, sanığın bu yollarla eline geçen paraları kart sahibi ...'a kredi kartı borcunu yatırması için verdiğine ilişkin beyanının diğer minibüs şoförleri tarafından da doğrulandığı,

sanığın ifadesinde ismi geçen benzin istasyonu çalışanlarından ...'nin kolluk ifadesinde elden nakit para verildiğini söylemesi ve sanığın savunmasının aksine bilerek sahte paraları piyasaya sunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suça konu emanete alınmış sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,