Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/13739 K.2011/358

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek; yine 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı gözönüne alınarak, sözü edilen lehe hükümlerin ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanması mümkün olabileceğinden 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü gözetilerek buna göre karşılaştırma ve değerlendirme yapılıp lehe yasa belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanıkları işlemiş oldukları 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin kamunun herhangi bir zararının olmadığının anlaşılması karşısında ve 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra, bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre verilen hapis cezasının hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,