Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/13758 K.2012/20468

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçun- dan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; ''kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma'' suçundan dolayı, TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen ''tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinde önce yada sonra verilip verilmediğine bakılmasızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

UYAP sisteminde mevcut olup değiştirilme olanağının bulunmaması, Ceza Genel Kurulunun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararı gözetildiğinde, sanık savunmasının alındığı 1. celse tutanağının 1. sayfasındaki hakim imzası eksikliğinin mahallinde giderilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

765 sayılı TCK.nu döneminde işlenip, adli sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkumiyetler ile ertelenmiş ve vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkumiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları da gözönünde bulundurulmadan, sanığın geçmişinde sabıkalı olması nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği kanaati hasıl olmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,