Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/13760 K.2012/16342

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar şikayetçi sanık ... davaya katılmak istediğini beyan etmesine karşın, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş, şikayetçi olan diğer şikayetçi sanıklar ... ve ...'a da katılma hakları hatırlatılmamış ise de, ...'ın kendisine tebliğ edilen kararı temyiz etmediği, diğer sanıklar müdafiinin temyizinin de sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla, C.Savcısı ile sanıklar müdafiinin temyiz isstemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, konu dokunulmazlığını bozma, tehdit ve kasten yaralama suçlarından gerekçesi de belirtilmeden en üst hadden haksız tahrik indirimi yapılmış ise de, oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'dan sanık ...'a karşı haksız tahrik oluşturacak bir eylemin bulunmadığı gözetilmeden, kabule göre de, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun belli bir kişiye karşı işlenen suçlardan olmadığı cihetle haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm sonuç adli para cezası itibariyle kesin ise de; Yagıtay Ceza Genel Kurulunun 2009/5-173 esas, 2009-209 karar ve 29.09.2009 tarihli kararında da belirtildiği üzere, maddede seçenekli ceza öngörülmesi nedeniyle, yukarıdaki 1 nolu bozma nedeni karşısında doğru uygulama yapılması halinde, TCK.nun 86/2 madde ve fıkrası ile belirlenecek 4 ay hapis cezasının TCK.nun 50/1-a ve 52/2 madde ve fıkraları uygulaması ile adli para cezasına çevrilmesi durumunda hükmolunacak miktar 2.400 TL olacağından ve bu hali ile hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK.nun 86/2. madde ve fıkrasında seçenek ceza öngörülmesi karşısında, tercih edilen hapis cezasının aynı Yasanın 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...'ın, sanık ...'a ait evi yakarak zarar verme eyleminin TCK.nun 154/1, 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 170/1-a madde ve fıkrası ile uygulama yapılması,

4- Sanıklar ... ve ...’un, sanık ...'a karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediklerine dair adı geçenin soyut iddialarından başka sanıkların mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut deliller bulunmadığı halde, beraatları yerine yazılı şekilde kararlar verilmesi,

5- Sanık ...'un sanık ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçunda, ...'ın konutlarına izinsiz olarak girmesinin haksız tahrik oluşturacağının düşünülmemesi,

6- Sanık ...'ın, sanık ...'a karşı eline geçirdiği TCK.nun 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan piknik tüpü ile saldırıp araya tanık ...'in girmesi nedeniyle eylemini tamamlayamaması sonrasında, ...'a elleriyle vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması eyleminde, sanık ... hakkında TCK.nun 86/2 ve 86/2, 3-e, 35. maddelerinden hangisinin uygulanması gerektiğinin tartışmasız bırakılması,

7- Sanıklar ... ve ... müdafiinin 03.07.2008 tarihli oturumda adı geçen sanıklar lehlerine hükümlerin uygulanmasını talep etmesinin TCK.nun 50. maddesini de kapsayacağı gözetilmeden, TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasından önce bu konuda bir karar verilmemesi,

8- Tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, "tutum ve davranışları dikkate alındığında TCK.nun 62. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına" denilmesine karşılık, "kişiliği, şahsi ve sosyal durumu, hal ve tavırları, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak verilen cezanın TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine" denilerek gerekçelerde çelişki yaratılması,

9- Adli sicil kayıtlarına göre, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan tüm sanıklar hakkında, TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasında sanıkların "kişiliği, şahsi ve sosyal durumu, hal ve tavırları, suçun işlenmesindeki özellikler" lehlerine değerlendirildiği halde, CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda oluşan kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken,

hükümlerde çelişki yaratacak şekilde "CMK.nun 231. maddesindeki şartların gerçekleşmediği, zararın karşılanmadığı, kişilik özellikleri ile tutum ve davranışları dikkate alındığında olumlu kanaat oluşmadığı" denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,