KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/14460 E., 2012/20207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2012
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümle- rinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (İZMİR) 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 2009/612 esas, 2009/756 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihindeki 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın bir bütün halinde uygulanması sonucu tesbit edilen lehe yasa hükümlerine göre 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla bu suça ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edil- memiştir.
1- Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösteri- len kanıtlara, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz iti- razlarının reddiyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Hükümlünün, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hük- me yönelik temyizine gelince:
5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, hükümlünün, kendisini karakola götürmek isteyen kamu görevlilerine engel olmak amacıyla görevlileri darp ve hakaret etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK.nun 258. maddesindeki su- çu oluşturması ve bu maddede öngörülen ceza süresi ile 5237 sayılı TCK.ndaki 53. maddesinde yer alan hak yoksunluğunun 765 sayılı TCK.nda bulunmaması karşısında lehe yasanın 765 sayılı TCK olacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK ile uygulama yapılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/14460, K. 2012/20207, 13 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama