KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/1546 E., 2011/17056 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın sabıka kaydında görünen ve 11.08.2005 tarihinde infaz edilen Uşak Asliye Ceza mahkemesinin 2003/112-160 sayılı ilamından dolayı koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/1546, K. 2011/17056, 21 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama