Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/15795 K.2012/19010

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca her bir suç diğerinden bağımsız olup ayrı ayrı hüküm kurulması ve cezanın şahsileştirilmesinin her suç için ayrıca değerlendirilmesi gerektiği ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde mağdurun bir zarardan söz etmemesi ve 6136 sayılı Yasanın 13. maddesine aykırılık suçunda ise, herhangi bir maddi zarar bulunmadığından zararın giderimi koşulu aranmayacağı cihetle engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanması için gerekli objektif şartların mevcut olduğu,

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ile ilgili olarak mahkemece değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ''sanıkların uzlaşma istememeleri ve zararın giderilmediğinden'' bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık müdafiinin 12.03.2009 tarihli celsede, lehe hükümlerin uygulanması talebinin hapis cezalarının TCK.nun 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesini kapsadığı halde bu konuda bir karar verilmemesi,

3- Sanığa verilen hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, TCK.nun 51/3. maddesi gereği denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında aynı yasanın 53/1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,