KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/15935 E., 2011/3029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, sanığa, eylemleri nedeni ile mağdur veya kamunun uğradığı zararı aynen iade,
suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle gidermesi halinde hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasının uygulanabileceği hususu hatırlatılmadan, adli sicil kaydına göre silinme koşulları gerçekleştiği anlaşılan sabıkalı geçmişine dayanılarak ve kamunun uğradığı zararın giderilmediği gerekçesiyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Uygulamaya göre de,
a) Suç tarihi itibariyle ... adli para cezasının 440 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,
b) Suç tarihindeki paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullara göre suça konu yerin değerinin "pek hafif" olduğunun ve sanığın cezasından 765 sayılı TCK.nun 522. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, c) Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilirken suç tarihi itibariyle günlüğü 11 TL yerine 10 TL'sından uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
d) Sanığa verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilirken uygulanan yasa maddesinin 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi yerine aynı yasanın 70. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/15935, K. 2011/3029, 12 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama