Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/3152 K.2012/7361

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların tecilinden söz edildiği halde, adli para cezasının tecilinden söz edilmemesi, somut olayda sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına dönüştürülmüş olması karşısında, ertelemenin kanunen mümkün olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle sabıkaya esas ilamların silinme koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle sabıkasız bulunduğu anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,