Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/3209 K.2012/3533

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da be- lirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakıl- ması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşulların bu- lunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişisel- leştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerekecektir.

Somut olayda da; kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm ku- rulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince ertelendiğinden, CMK.nun 231. maddesinin sanık lehine uygulanamayaca- ğından söz edilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,