KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/3218 E., 2012/1332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıktan elde edilen silah sayısı ve mermi miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından boz- ma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, dayanak ka- nun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,
2- Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşul- ların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendi- rilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde, öncelikle uygulanmak, koşulla- rın bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın ki- şiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanması değerlendirilmelidir.
Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bu- lunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bu- lundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi ko- nularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrildiğinden CMK.nun 231. madde- sinin sanık lehine uygulanamayacağından söz edilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkra- sındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/3218, K. 2012/1332, 18 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama