Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/3568 K.2012/23570

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1-Suç tarihi itibariyle ... adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 60 gün adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesi, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen 50 gün adli para cezasının 375 TL'ye indirilmesi,

hükümden "50 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kaunun 52. maddesi gereğince beher günlüğü takdiren 25.00 TL hesabı ile 1.250 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,