Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/3644 K.2012/9924

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak.

a- 5237 sayılı TCK.nun 87/3. madde ve fıkrası 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunla yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup 86/3. maddesi ile artırım yapılmayacağı, mahkemenin kasten yaralama suçundan teşdit uygulama ve oranı gözönünde bulundurulduğunda ise 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK.nun 87/3. madde ve fıkrasının sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

c- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun hükmü ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmünün bulunması karşısında, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz işlemine ilişkin bulunan ve sanık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,