Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/4980 K.2012/4023

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan açılan davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede:

İlk hükümde sanığa 5326 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca 50 YTL idari para cezası verildiği ve anılan Yasanın 29. maddesi uyarınca bu karar itiraza tabi olup temyiz yasa yolunun mümkün bulunmadığı, diğer suça ilişkin bozma ilamı sonrasında bu konuda verilen kararın ise hukuki değerden yoksun olduğu ve bu nedenle temyize tabi bir kararın bulunmaması karşısında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan ku- rulan hükme yönelik temyize gelince:

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, aralarındaki husumetten kaynaklanan kızgınlıkla alkollü bir şekilde katılanların evinin önünde ve pencerelerine isabet edecek şekilde katılanlara hedef alarak tehdit amaçlı ateş eden sanığın eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturacağı cihetle, eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 264/7 ve 191/2. madde ve fıkraları ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a maddesine uygun bulunduğu gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uya- rınca her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçlarının karşılaştı- rılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm ku- rulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de; 07.06.2005 tarihli hükümde, duruşma- lardaki iyi hali lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek, TCK.nun 62. maddesi uygu- lanan sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden bu kez 62. maddenin uygu- lanmaması,