Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/5680 K.2012/7322

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş; koşulları gerçekleştiği halde TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihinin 11.03.2008 olduğu gözetilerek sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması gerekirken, 59. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması,

2- Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken, dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3Müsadere kararı verilirken adli emanet numarasının 2008/402 yerine, 2008/493 olarak yazılmış olması,