Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/605 K.2011/18166

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası uyarınca hüküm fıkrasında, yasa yoluna başvuru süresinin "tefhimden veya tebliğden" itibaren başlayacağına karar verilerek temyiz süresinin başlangıcında duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla, sa- nığın 21.03.2008 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu, bu nedenle 11.02.2008 tarihli karardan sonra dosyasının ele alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair mahkemece verilen 29.03.2008 tarihli ek kararın hu- kuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, esas hükme yönelik yapılan incelemede:

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da be- lirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlen- dirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, öncelikle uygulanacak, koşul- larının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerekti- ğine işaret etmiştir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bu- lunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bu- lundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulan- maması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrildiğinden CMK.nun 231. maddesinin sanık lehine uygulanamayacağından söz edilerek, CMK.nun 231/6. madde ve fıkra- sındaki koşullara dayanılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,