Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/6299 K.2010/8193

Ruhsatsız ateşli silâhlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1-2, 52/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1 maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair (ANTALYA) 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.3.2009 tarihli ve 2009/191 esas, 2009/288 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Hüküm tarihi itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

3- Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçe kısmında "Sanığın sabıkalı oluşu, cezasının ertelenmesinin ileride bir daha suç işlemekten çekinmesine sebep olacağı hakkında mahkemece vicdani kanaat oluşmadığından TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verildiği halde, hüküm kısmında "TCK.nun 51. maddesi gereğince, sanığın suç işledikten sonra yargılama süresinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememize olumlu kanaat geldiğinden hapis cezasının ertelenmesine" karar verilerek hükmün karıştırılmasında,

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.3.2010 gün ve 19482 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 16.4.2010 gün ve KYB/2010-88433 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINAGereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece koşulları değerlendirilerek CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; Adalet Bakanlığının bu konuya ilişkin kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden (REDDİNE),

2- Ancak, dosyanın incelemesinde:

a- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında "Sanığın sabıkalı oluşu, cezasının ertelenmesinin ileride bir daha suç işlemekten çekinmesine sebep olacağı hakkında mahkemece vicdani kanaat oluşmadığından TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verildiği halde, aynı kararın hüküm fıkrasında "TCK.nun 51. maddesi gereğince, sanığın suç işledikten sonra yargılama süresinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkememize olumlu kanaat geldiğinden hapis cezasının ertelenmesine" karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

b- Sanık hakkında verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelendiği halde; anılan Yasanın 53/4. madde ve fıkrasında yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiil işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış kişiler hakkında 1. fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme gözardı edilerek, hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 23.3.2009 gün ve 2009/191-288 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kısım ile hüküm fıkrasında "sanığın TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK.nun 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan,