KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/6360 E., 2012/7207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın evinde yapılan aramada 6136 sayılı Yasa kapsamında kaldığı tespit olunan sekiz adet silah ele geçirilmesi karşısında sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin TCK.nun 3 ve 61/1. maddesi uyarınca gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak ortaya çıkan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2- Müsadere kararı verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde adli emanet numarasının yanlış yazılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/6360, K. 2012/7207, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama