Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/6613 K.2012/11836

- Sanıklar ...., .... ve ...'ın 765 sayılı TCK.nun 371 ve 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2 maddeleri uyarınca hükümlülüklerine, - Sanıklar .... ve ...'a 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2. madde ve fıkraları uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına - Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2, 62, 63 maddeleri uyarınca hükümlülüğüne

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

1- Sanıklar .... ve .... hakkında mala zarar verme suçundan mahkumuyetine ilişkin hükmün incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanıklar müdafiilerinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

2- Sanıklar ....., ....., ....ve ....'in mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelemesinde;

Sanıklar hakkında TCK.nun 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan cezaların 152/2-a maddesi ile iki katına kadar arttırılmasına karar verildiği halde iki katına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

3- Sanıklar ....,.... ve ....'ın kasten yangın çıkarmak suçundan 765 sayılı Yasanın 371. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi