Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/6808 K.2012/6602

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu ve ...'a ait olduğu tespit edilen tabancanın akıbeti hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, ve- sayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmedilirken 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca birden fazla tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu hallerde en ağır cezanın tekerrüre esas alınması ve kararda gösterilmesi gerektiği cihetle, sanığın sabıka kaydında yer alan içtimalı cezaları ve uyarlama kararlarına ilişkin ilam örnekleri getirtilerek en ağır cezayı içeren kararın tespiti ile tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,