KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/7005 E., 2012/28303 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanıklar hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlenirken, hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, aynı gerekçeyle hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
2- 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte madeni paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile Sahte Madeni Paraların ve Sikkelerin İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesine göre, T.C. Başkanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklara TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 150 günün 5 güne, 52/2. maddesi uyarınca tayin olunan 3.000 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi, hükmün müsadereye ilişkin kısmına "müsaderenin yanında madeni paraların, Sahte Madeni Paraların ve Sikkelerin İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre "T.C.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/7005, K. 2012/28303, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama