Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/7811 K.2010/14314

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’nun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte sabıkası olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan iki nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Her iki sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

1- Sanıklar hakkında görevliye karşı görevini yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliği ile (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

a- 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.da artırım nedeni olarak düzenlenmediği; yine 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı,

ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksada bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözetilip, 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması ve değerlendirilmesi, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na görede uygulama ve değerlendirmenin gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek biçimde böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde uygulama yapılması,

b- Uygulamaya göre de:

Suç tarihindeki yasal düzenlemeler gözardı edilerek sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 450 Türk Lirası adli para cezası yerine, 900 Türk Lirası olarak fazla para cezası tayini,