Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/7926 K.2010/12694

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, kararda ne şekilde temyize başvurulabileceği hususunun gösterilmediği, bu nedenle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 22.1.2007 günlü ek karar kaldırılarak, esas hükme yönelik yapılan incelemede:

765 sayılı TCK.nun 522/3. madde ve fıkrası uyarınca, aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında indirim uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç ve hüküm tarihlerindeki yasal düzenlemelere göre temel adli para cezasının 440. liradan fazla olamayacağının gözetilmemesi,