Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/8355 K.2012/3510

Gereği görüşülüp düşünüldü: Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken bunlardan en ağırı olan Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.4.2006 tarih ve 2005/931 esas 2006/225 karar sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 141, 143 ve 35/2 madde ve fıkralarının uygulanmasıyla verilen 7 ay hapis cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğünün esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha hafif cezayı içeren hükmün esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçeyle adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin cezayı alt sınırdan takdiri doğrultusunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasını esas alınan 60 günün 5 güne, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 50 günün 4 güne, 5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkraları gereğince hapis cezasının bir gün karşılığı takdiren 20