Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/8762 K.2012/4134

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tayin olunan cezanın kişiselleştirilmesi sırasında mahkemedeki davranış ları hususunda olumsuz değerlendirme yaparak, takdirde zaafiyete düşmeksizin CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yok sun bırakılmanın (d) bendi ile sınırlı bırakılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.