Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
8. Ceza Dairesi 2010/8820 E. , 2012/8461 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa, dosya kapsamına, mağdurlar ve tanıkların olayın sıcağı sıcağına hiçbir etki altında olmadan verdikleri ifadelere göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1- Sanıklar müdafiinin, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Sanıklar müdafiinin, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle hükmonulunan temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 489'er lira adli para cezasının 450'şer Türk Lirasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/8820, K. 2012/8461, 15 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama