Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/8848 K.2011/10991

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümle- rinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hü- kümlülüğüne dair (SULUOVA) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.1995 gün ve 1994/193 esas, 1995/292 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 11.06.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün 16.06.2005 günlü ek karara karşı itirazları temyiz mahiye- tinde kabul edildiğinde Amasya Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 24.02.2006 ta- rihli itirazın reddine ilişkin kararın hukuki değeri bulunmadığından ve ek kararda da temyiz başvuru şekli doğru gösterilmediğinden, temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

01.6.2005 tarihinden önce kesinleşen hükmün anılan tarihte yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi ve olaya uygulanması niteliğindeki başvuru üzerine, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek; yine 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4 maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınarak, sözü edilen lehe hükmün uygulanma olanağı mümkün olabileceğinden 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü gözetilerek duruşma açılarak, buna göre karşılaştırma ve değerlendirme yapılıp lehe yasa belirlendikten sonra ve teker- rürün 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği gözönüne alınarak karar verilmesi yerine, yazılı biçimde yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle evrak üzerinden karar verilmesi,