KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2011/10635 E., 2012/36637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın şikayetçi ile tartışırken suça konu tüfekle havaya bir el ateş etmesi şeklinde gelişen eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında tanımı yapılan silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; uygulama maddesi olarak TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası yerine TCK.nun 171/1-a yazılması mahallinde giderilmesi ve düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan (1) numaralı ilamının elektrik enerjisi hırsızlığı suçuna ilişkin olması ve 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp TCK.nun 163/3. maddesinde yeniden düzelenmesi karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sonucu araştırılarak; (2) numaralı ilamın ise mahkemesinden getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edip etmeyeceği belirlenerek sonucuna göre sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde
bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu tartışılıp CMK.nun 231. madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı, erteleme ve tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/10635, K. 2012/36637, 3 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama