Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/10665 K.2012/21699

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülme- yen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 61. maddesine göre temel cezanın suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına esas gün sayısının kanuni üst sınırın üzerinde tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, ve- sayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1. fıkranın (c) ve (e) bentlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında ta- yin edilen temel adli para cezasına esas birim gün sayısının 300 günden 100 güne in- dirilerek,

aynı Yasanın 52/2. maddesinin uygulanması sırasında birim gün sayısının mah- kemenin takdirine uygun olarak 20 TL.den adli para cezasına çevrilmesi sonucu elde edilen 6.000 TL adli para cezasının 2.000 TL. ye indirilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tari- hine,