KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2011/10898 E., 2012/23464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit
- Hüküm
- Sanık ...'nin tehdit ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından beraatine; sanık ...'nun hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine, tehdit suçundan hükümlülüğüne ve ertelemeye
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
II- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanıkların oluşa ve dosya kapsamına göre katılanın arsa sınırını belirlemesine ve taşınmazın kullanımına engel olmaları nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA), II-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
Hüküm taihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/10898, K. 2012/23464, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama