Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/12740 K.2012/37901

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hükmolunan temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 Lira olması gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde fazla tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas olmak üzere belirlenen "30 birim gün" ibaresi çıkarılarak yerine