Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/1305 K.2012/7830

Gereği görüşülüp düşünüldü:

28.01.2009 tarihli hükmün sanık ...'a 12.03.2009 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ancak sanığın bu tarihte cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla temyizin süresinde olduğunun kabulüyle sanığın temyiz talebinin reddine dair 05.08.2012 tarihli red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...'ın İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesince 26.09.2006 tarih ve 2005/380 esas, 2006/599 karar sayılı kararı ile verilen erteli mahkumiyetine ilişkin TCK.nun 51/7. maddesi gereğince mahkemesine bildirimde bulunulması gerekirken kararda erteli mahkumiyetin aynen infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,