Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/13100 K.2011/13888

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Bozmaya uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, adli sicil kaydından suç tarihinde kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmadığı anlaşılan sanık hakkında CMK 231/5 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmayarak bozma gereğinin yerine getirilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözönüne alınarak lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde karma uygulama yapılması,

3- Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,