Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/1390 K.2012/27153

- Sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadereye,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce yada sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın itirazıyla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince takdir ve ifasına,

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelemesinde

Sanık hakkında YTL olarak uygulanan adli para cezasının Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 gün ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

III- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre tabancayı bulduğunu ve evine götürdüğünü beyan eden sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığından bahisle yazılı biçimde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyeti ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesi uyarınca verilmiş uyarlama kararı olup olmadığı ve varsa sonucu araştırılmadan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "adli sicil kaydında daha önceden kasten işlediği suçtan dolayı mahkumiyeti bulunduğundan" sözedilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,