Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/1393 K.2011/990

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına dair (SAMSUN) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2008 tarihli ve 2007/584 esas, 2008/588 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.12.2010 gün ve 76202 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.1.2011 gün ve KYB-2011/1572 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında yeralan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin 4. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26.12.2010 gün ve 76202 sayılı kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmekle Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2008 gün ve 2007/584 esas, 2008/588 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak belirlenen hukuka aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,