Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/14666 K.2013/12178

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu hükümlerine uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, temyiz tarihi tebliğ tarihi kabul edilerek ve hükmün kesinleşmediği gözetildiğinde, 29.05.2009 tarihli ek kararın hukuki değerinin bulunmadığı düşünülerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, sanık müdafiinin ise lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın tekerrüre esas geçmiş mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, kesin nitelikte olan cezanında tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımdan ''ayrıca Sarıkaya Sulh Ceza Mahkemesinin 28 Şubat 2006 günlü 2005/111 esas 2006/29 sayılı kararı ile bıçakla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCY.nın 86/2, 3-e, 29, 52. maddeleri uyarınca 320 YTL adli para cezasının verildiği bu kararı 03 Ekim 2006 tarihinde yerine getirildiği'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.