KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2011/16720 E., 2012/37593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık, konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup hüküm henüz kesinleşmediğinden CMK.nun 231. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle mahkemece verilen 17.12.2008 tarihli ek kararlar hukuki değerden yoksun yok hükmünde bulunduğundan ve temyiz dilekçesi içeriğinden sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçu işlemediğine dair ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1Silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1. fıkranın (b) ve (d) bentlerindeki haklardan yoksunluğuna karar verilmesi,
2Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/16720, K. 2012/37593, 10 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama