Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/16792 K.2012/35790

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık müdafiinin 05.08.2011 havale tarihli dilekçesi ekinde sunmuş olduğu raporda sanığın şizofreni hastası olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde TCK.nun 32. maddesi anlamında, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, CMK.nun 74. maddesine göre yapılacak tetkik sonucu tesbit edilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise

1- Hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, suçların alenen işlenmesinden dolayı TCK.nun 125/4. madde ve fıkrası uyarında 1/6 oranında artırılması gerekirken 1/4 oranında artırılarak fazla ceza tayini,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre; hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

3- Sanık müdafiinin 10.11.2009 tarihli oturumdaki sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinin verilen hapis cezasının paraya ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı halde, hapis cezasının tercih edilmesinden dolayı katılan ...'a karşı işlenen hakaret suçu dışındaki hükümlerde bu konuda bir karar verilmemesi,

4- Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde, öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda da; adli sicil kaydındaki sabıkalarının silinme koşulu oluşmuş sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, "sanığın sabıkalı geçmişi dikkate alınarak ve şartları oluşmadığından" denilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

5- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,