Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/18228 K.2012/28413

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden ertelemeye yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- Gerekçeli kararda sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/son maddesi uyarınca karar verilmesi,

2- Sanık hakkında karma uygulamaya neden olacak şekilde temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi yerine suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapılması,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükümden “6136 sayılı Yasanın 13/son maddesi” ve “765 sayılı TCK.nun 29. maddesi” ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla “6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi” ve “5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi” ibarelerinin yazılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,