Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2394 K.2012/15115

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde, öncelikle uygulanmak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanması değerlendirilmelidir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi nedeni ile CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına yer verilmediği gözetilmeden, hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,