Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/240 K.2012/12837

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinden 9 ay önce Karacabey’de tanımadığı bir şahıstan aldığını söylediği suça konu tabancanın, Osmangazi’de bulunan ikametinden elde olunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 13/3. madde ve fıkrası ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle 6136 sayılı Yasada yapılan değişikliklerin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiği ve 5252 sayılı Kanunun 5/2. madde ve fıkrasına göre suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezası tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "sanığın 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,