Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2675 K.2012/31075

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda Anayasa'nın 40/2, CMK.nun 34/2, 232/6. maddelerine uygun şekilde verilen 27.01.2009 tarihli asıl kararın 17.02.2009 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ olunduğunun, sanığın mahkemesine hitaben yazdığı 24.03.2009 tarihli dilekçeyle CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiğinin, mahkemece bu istemin 25.03.2009 gün ve 2008/259-2009/17 sayılı ek karar ile asıl kararın 17.02.2009 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiğinin ve 25.02.2009 tarihinde kesinleştiğinden bahisle reddedildiğinin,

bunun üzerine sanığın Adalet Bakanlığı’na hitaben yazdığı 31.03.2009 havale tarihli dilekçeyle “Bor Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 gün, 2008/259 esas 2009/17 karar sayılı ilamı ile genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan TCK.nın 170/1-c maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve kararın kendisi tarafından temyiz edilmeyerek kesinleştiğini belirterek kanun yararına bozma talebinde bulunduğunun, bu talep üzerine mahkemece Cumhuriyet savcısından mütalaa istediğinin ve savcının 01.04.2009 tarihli mütalaasından sonra herhangi bir işlem yapılmadan, dosyanın temyiz incelemesine gönderildiğinin,