Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2851 K.2012/15749

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz başvurusuna ilişkin eski hale getirme isteği konusunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olduğu gözetilmeksizin mahkemece verilen 17.02.2009 günlü “eski hale getirme talebinin kabulüne” ilişkin karar hukuki değerden yoksun olmakla ve hükmün; 05.02.2009 tarihli oturumda, hazır bulunan sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin temyiz süresinin son günü olan 12.02.2009 tarihinde iki gün istirahatını gerektirir rapor aldığı ve CMK.nun 41. maddesinde öngörülen engelin kalkmasından itibaren 16.02.2009 günü mazeretini raporla tevsik ederek temyiz dilekçesini mahkemeye ibraz ettiğinden, sanık müdafiinin eski hale getirme isteği yerinde olmakla ve temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde;

suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyeti ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesi uyarınca verilmiş uyarlama kararı olup olmadığı ve varsa sonucunun araştırılması gerektiğinin gözetilmeden ve sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,