KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2011/3102 E., 2012/31137 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'in 28.11.2008 tarihli dilekçe ile mahkemeye başvurarak harici olarak cezalandırıldığını duyduğunu söyleyerek kararın kendisine tebliğini istediği, verdiği dilekçede kararı temyiz etmek istediğine yönelik bir beyanın bulunmadığı, mahkemece kendisine 14.01.2009 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen temyiz dilekçesi vermediği görülmekle sanık ...'nın temyizine hasren yapılan incelemede:
Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 05.10.2007 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu tabancanın yargılama konusu olay dışında, 30.09.2007 günü silahla ateş etme olayından elde edilen "1" adet boş kovan ile uyumluluk göstermesi nedeniyle başka bir olayda da kullanıldığının anlaşılması karşısında.
6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre ise;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/3102, K. 2012/31137, 17 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama