Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/3747 K.2012/16089

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanunun 156. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrasında adli para cezası ile ilgili olarak sanık lehine yapılan değişikliğin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri doğrultusunda sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 günün, aynı Yasanın 52/2. madde ve fıkrası uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den çarpılarak 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,