Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/4328 K.2012/31290

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından tayin olunan adli para cezalarının tutarlarına, müsadere konusu eşyanın bilinen değerine, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. ve HUMK.nun 427. maddelerine göre hükümler kesin nitelikte olup temyizleri olanaklı olmadığından, sanığın vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,