Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/5375 K.2012/21369

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık müdafiilerinin, temyiz dilekçesinde sanığın akıl hastası olduğunu iddia etmeleri ve Avusturya Mahkemesinin kararını ibraz etmeleri ve sanığın sabıkasına esas önceki hükümlülüğünde de akıl hastası olması sebebiyle cezasından 765 sayılı TCK.nun 47. maddesi uyarınca indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınması zorunluluğu,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,