Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/601 K.2012/27787

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın müdahil ...'a yüklü miktarda senet vermesi ve icraya konulup tahsil edilmesi üzerine kendisinin bu miktarda borcu olmadığı, kendisinden faiz alındığı, ödeyecek gücü kalmadığı ve bundan dolayı bunalıma düştüğü ve psikolojisinin bozulduğu, olay günü diğer sanık ... ile birlikte müdahilleri korkut- mak amacı ile patlayıcı hazırlamaya karar verdikleri, bunun üzerine sanık ...'nin patlayıcı malzemeleri almak için Adana'ya gittiği ve buradan potasyom, kükürt ve barut satın aldığı,

daha sonra diğer sanık ... ile birlikte temin ettikleri boru içerisine patlayıcı maddelerden olan potasyom ve kükürtü yerleştirdikleri ve fitilini de takarak ... haline getirdikleri, dosyadaki raporlara göre söz konusu boru tipi bombanın yapılışı ve kullanılışı itibari ile canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 6. ve 174/1 maddesinde bahsi geçen patlayıcı madde kapsamında mütalaa edilen bombalardan olduğu,

bu nitelikteki patlayıcı maddenin suç tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde müdahil ...'in siteler mahallesinde park etmiş olan kamyonunun yakıt deposunun üstüne koydukları, daha sonra sanıkların fitili ateşledikleri ve fitilin söndüğü, bilahare yeniden ateşledikleri, ancak fitilin yanmaması nedeniyle patlamanın gerçekleşmediği,

sanığın üzerinde elde edilen patlayıcı maddenin bilirkişi raporları ve imha tutanağı içeriğine göre TCK.nun 174/3. madde ve fıkrasında sayılan “önemsiz türdeki patlayıcı maddelerden olmadığı ve sanığın kullanma amacı da gözetildiğinde mahkemenin suç niteliği takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bir numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,