Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/6103 K.2011/9243

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 1 saat içinde mağdurlara ait farklı dükkanlardan alış veriş yaparak sahte para verdiği, mağdurların paraların sahte olduğunu anlayarak sanığı uyarmalarına rağmen alışveriş yapmaya devam ettiği, yapılan ihbar üzerine evinde yapılan aramada 3 adet olmak üzere toplam 5 adet sahte 100 TL elde edildiği olayda; sanığın eyleminin TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında belirtilen sahte parayı tedavüle koyma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 3. fıkra uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Müsaderesine karar verilen sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile "Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,