Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/6835 K.2012/31119

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından tayin edilen adli para cezalarının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hükümler, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşımak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken birim gün sayısının 20 TL ile çarpılması sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek;

yasada öngörülen ölçütlerin diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce mahkemece her bir suç için ayrı ayrı hukuki gerekçeleri gösterilerek değerlendirme yapılması gerekirken, tüm suçlar için birlikte değerlendirilmesi,

3- 11.03.2009 tarihli oturuma ait duruşma tutanağında iddia makamının esas hakkındaki mütalaası ile gerekçeli karardaki iddia makamının mütalaasının farklı olması,